W pierwszej połowie XVI w. Brzozowa należała do parafii w Kalinówce Kościelnej. W 1534 r. król Zygmunt August, potwierdzając akt erekcyjny kościoła w Kalinówce, zezwolił na budowę we wsi Nowa Wola (dziś Brzozowa) kaplicy pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny oraz świętych Mateusza, Macieja, Mikołaja, Antoniego Padewskiego i Leonarda. Nie wiadomo, czy kaplica ostatecznie powstała, ale w 1633 r. stał we wsi drewniany kościół i był już w złym stanie. Zniszczoną świątynię odbudowano w 1674 r. W 1859 r. proboszcz z Kalinówki, ks. Mateusz Babecki, rozpoczął budowę nowego murowanego kościoła. Prace budowlane przy znacznym udziale parafian trwały do 1863 r. W 1865 r. kościół został poświęcony, a od 1878 r. zaczęto prowadzić księgi metrykalne. Zapewne na przełomie XIX i XX w. świątyni przyznano status parafialnej. W czasie II wojny kościół został uszkodzony, a następnie w latach powojennych odbudowany dzięki wiernym i proboszczowi ks. Antoniemu Komosie. Kościół w Brzozowej jest świątynią jednonawową, z wydzielonym, prosto zamkniętym prezbiterium, do którego przylegają dwie niskie zakrystie. Do jego fasady w 1924 r. dostawiona została kruchta stanowiąca odrębną bryłę. Świątynia w swoim kształcie nawiązuje do drewnianego, pochodzącego z XVIII w. kościoła z Kalinów-ki Kościelnej. Do jej budowy użyto kamieni polnych, co wynikało zapewne z dostępności tego materiału w dolinie Biebrzy. Dla kontrastu fasadę kościoła i kruchtę oraz narożne lizeny, obramienia okien i drzwi pokryto białym tynkiem. Wewnątrz znajdują się trzy neobarokowe ołtarze: główny, wykonany przez majstra Burggreiffa z obrazem św. Jana Chrzciciela, ufundowany w 1863 r. przez Kazimierza i Adolfa Moniuszków, oraz boczne z obrazami ukazującymi św. Mateusza i św. Antoniego Padewskiego.
Taką samą techniką jak kościół wybudowano dwukondygnacyjną dzwonnicę wkomponowaną w kamienny mur otaczający cmentarz przykościelny. Jej kamienne elewacje zostały rozczłonkowane lizenami na prostokątne pola. Białym tynkiem pokryto również obramienia okrągłych otworów okiennych i ostrołukowych otworów głosowych w drugiej kondygnacji.
Galeria
