W XVI-XVII w. dwór w Cisowie wchodził w skład dóbr krasnoborskich nadanych Chreptowiczom herbu Odrowąż przez Aleksandra Jagiellończyka. Adam Chrep-towicz zakładał tu wsie, sprowadzał osadników, był również fundatorem kościoła i cerkwi unickiej w Krasnymborze. W końcu XVII w. Cisów stanowił uposażenie dominikanów sprowadzonych do Krasnegoboru przez Konstancję Chreptowiczową. Kolejnymi właścicielami folwarku byli Chreptowiczowie -- Jan, Andrzej, Antoni, Karol i Joachim. Na przełomie XVIII i XIX w. majątek odziedziczyła córka Jo-achima, Ewa, żona Michała Brzostowskiego. Ich syn Karol Brzostowski -- jeden z najwybitniejszych reformatorów społeczno-ekonomicznych XIX w., obrał Cisów za swoją siedzibę i w 1835 r. wystawił tu nowy, murowany dwór. Przy dworze znaj-dowały się: zabudowania folwarczne i inwentarskie, ogród, staw, browar, spichlerz, murowana wozownia oraz kancelaria, w której mieściły się urząd wójta, kasa i biuro zarządcy dóbr. Na poddaszu ulokowane zostały pokoje oficjalistów. We dworze, od strony frontu, znajdowało się pomieszczenie biurowe, od tyłu jadalnia i sypialnia. Dwukondygnacyjny w części tylnej budynek mieścił w przyziemiu cztery pokoiki dla gości i służby, kuchnię oraz spiżarnię. W Cisowie Brzostowski założył tzw. Rzecz-pospolitą Sztabińską, świetnie prosperującą spółdzielnię rolno-przemysłową z tarta-kiem, gorzelnią, wiatrakiem, młynem i cegielnią. Zbudował tu hutę szkła, odlewnię żelaza i pierwszy w Polsce telegraf, produkował również maszyny rolnicze. Po śmierci Brzostowskiego właścicielem majątku w Cisowie, zgodnie z testamentem, została Fundacja Sztabińska, jednak zarówno jej administratorzy, jak i ukaz uwłaszczeniowy
Dwór w Cisowie
przyczynili się do całkowitego upadku majątku Brzostowskiego, który ostatecznie został wystawiony na licytację. Kolejni właściciele doprowadzali majątek do dalszej ruiny. Podczas II wojny światowej zarządzały nim władze okupacyjne, po wojnie zaś został upaństwowiony. W latach 60. budynki użytkowane były przez warszawską Fabrykę Sprężyn, następnie przez Związek Młodzieży Wiejskiej. W latach 90. XX w. stanowiły własność gminy, a obecnie należą do osoby prywatnej.
W skład zespołu wchodzi dwór, oficyna i otaczający je park. Oficyna jest bu-dynkiem jednokondygnacyjnym, założonym na rzucie prostokąta, posadowionym na kamiennym cokole i nakrytym dachem dwuspadowym z naczółkami. Wejście poprzedza kolumnowy ganek zwieńczony trójkątnym szczytem z okulusem.
Klasycystyczny dwór to budynek murowany z cegły, tynkowany, zbudowany na rzucie prostokątnym, w części frontowej jednokondygnacyjny, w niżej położonej części północnej -- trójkondygnacyjny. Został nakryty dachem naczółkowym, w po-łaciach którego umieszczono małe facjatki i lukarny. Wejście frontowe poprzedzone jest kolumnowym gankiem zwieńczonym trójkątnym szczytem. Wejście od strony ogrodu również posiada portyk kolumnowy.