Położona malowniczo na szczycie wzgórza w pobliżu kościoła parafialnego niewielka kaplica nosi wezwanie św. Floriana. Zbudowana została w 1864 r. na terenie dawnego cmentarza szpitalnego, gdzie stał drewniany, XVIII-wieczny kościół szpitalny pw. Ducha Świętego, przeniesiony na początku XIX w. na nowy (obecny) cmentarz grzebalny. W 1944 r. w trakcie przesuwania się frontu kaplica została częściowo uszkodzona w partii ścian i dachu. Obecnie co roku 4 maja odbywają się w niej nabożeństwa dla strażaków, których patronem jest św. Florian.
Neoklasycystyczna kaplica zbudowana została na rzucie prostokąta, z półkolistą absydą od wschodu. Murowana z cegły, tynkowana, kryta blachą. Posiada gładkie elewacje, z półkolistymi oknami, natomiast absyda, zwieńczona profilowanym gzymsem, została zaopatrzona w prostokątną niszę zamkniętą odcinkowo. Elewację frontową ujmują szerokie lizeny i wieńczy masywny, trójkątny naczółek z prostopadłościennymi cokołami pod metalowe krzyże. Podobny cokół z krzyżem zdobi naczółek. Wnętrze jednoprzestrzenne, nakryte płaskim stropem, z sarkofagową murowaną mensą wtopioną w ścianę. Na niej znajduje się drewniany, barokowy krucyfiks, umieszczony na tle współczesnej polichromii przedstawiającej św. Jana Ewangelistę i Maryję. Strop zdobi analogiczne malowidło w formie tonda z wizerunkiem św. Michała Archanioła.
Galeria
