Cmentarz został założony w końcu XVIII w. na planie prostokąta. Jest położony w północnej części miejscowości, poza zabudowaniami, wśród pól uprawnych. Jego powierzchnia wynosi ok. 1 ha. Podczas II wojny światowej rozebrano większą część kamiennego ogrodzenia, wykorzystując pozyskany materiał na utwardzenie drogi do Korycina. Pozostałości po ogrodzeniu i bramie, usytuowanej pierwotnie w południowo-zachodnim narożniku, wskazują na olbrzymi stopień destrukcji. Podobny los spotkał wiele kamiennych nagrobków. Pewna ilość granitowych macew została również wykorzystana przez miejscową ludność do sporządzenia tzw. toczydeł do ostrzenia narzędzi gospodarczych i rzemieślniczych. Do dzisiaj na cmentarzu zachowało się na nim ok. 200 kamiennych macew – porośniętych mchem, wchłoniętych w grunt, z nieczytelnymi inskrypcjami. Dzisiaj teren kirkutu porasta niepielęgnowana zieleń (krzewy i wysokie, niekoszone trawy). Nekropolia nie przypomina obecnie cmentarza, na którym podczas prac dokumentacyjnych prowadzonych w latach 80. XX w. zliczono prawie 400 nagrobków.
Opiekę nad cmentarzem objęła Fundacja im. Lecha Kruka. Można przypuszczać, że to z jej inicjatywy przy zachodniej granicy kirkutu ustawiono macewy prawdopodobnie odzyskane z okolicznych miejscowości. Na jednej z nich widnieją płaskorzeźbione księgi, symbol człowieka uczonego w piśmie. W pobliżu 2017 r. ustawiono granitowy pomnik w formie macewy z napisami w językach polskim, angielskim, hebrajskim: PAMIĘCI CWI ARIE CHAJETA Z JANOWA (ZM. W 1932 R.)/ JEGO RODZINY I CZŁONKÓW JANOWSKIEJ GMINY ŻYDOWSKIEJ,/ ZAMORDOWANYCH PODCZAS HOLOKAUSTU W LATACH 1941–1945/ RODZINA TAYLOR/ FUNDACJA OCHRONY DZIEDZICTWA ŻYDOWSKIEGO/ 2017.
Galeria
