Cmentarz został założony około 1804 r. na planie nieregularnego wieloboku. W wizytacji z tego czasu czytamy: "cmentarz nowy w polu wyznaczony, jeszcze nie oparkaniony. Zaczął był lud zwozić kamienie dla obrukowania, ale znowu porzucił i nie można do tego przychylić żadnym sposobem, że w niedostępnym miejscu wyznaczony." Jest usytuowany na południowym skraju miejscowości, przy drodze Białystok-Augustów. Ma powierzchnię ok. 10 ha. W 1946 r. został powiększony. Obecnie otacza go mur ogrodzeniowy z dwiema bramami w zachodniej i północnej części, pierwsza z drugiej połowy XIX w., a druga - z drugiej połowy XX w. Staraniem ks. A. Bachurzewskiego w 1976 r. kamienne ogrodzenie gruntownie wyremontowano i uzupełniono na całym obwodzie.
Najstarszy znaleziony nagrobek pochodzi z 1873 r. i stoi na grobie ks. Henryka Wołodkiewicza - jest to postument na cokole sygnowany „Wilno, Sobolewski". Kolejny z 1875 r. to żeliwny, sztabiński krzyż z owalną tablicą inskrypcyjną: ZA DUSZE RODZICÓW/ BRACI SIÓSTR I CAŁEJ FAMILII/ WOJCIECHA AGNIESZKI PAWŁA/ KATARZYNY EWY JAKUBA I KAZIMIERZA/ I ZA TE DUSZE KTÓRE/ W CZYŚCU ZOSTAJĄ BEZ/ ŻADNEGO RATUNKU PROSZĘ/ O TRZY ZDROWAŚ MARYA/ FUNDATOR F. KALINOWSKI/ 1875 R. Dodatkowo na cmentarzu zachowało się ponad 300 nagrobków wolnostojących z pierwszej połowy XX w. Na uwagę zasługują żeliwne, sztabińskie krzyże i nagrobki, w tym żeliwny nagrobek z motywem uskrzydlonej główki anielskiej oraz aniołka opartego o urnę i gaszącego pochodnię. Znaczenie historyczne posiadają: mocno zniszczona płyta nagrobna ks. Arłamowicza, kamienny nagrobek (krzyż i obelisk) ks. T. Suchockiego z inskrypcją: TU SPOCZYWAJĄ/ ZWŁOKI/ Ś.P./ KSIĘDZA/ TOMASZA/ SUCHOCKIEGO/ ŻYŁ LAT 78/ ZM. D. 4 MARCA/ 1897 R./ KAPŁAŃSTWA 46 LAT sygnowany „Wasyl Kaczan, Grodno", nagrobek z czarnego piaskowca mjr. dziekana ks. Waleriana Święcickiego z 1946 r., szefa kapelanów polskich w Szwajcarii, nagrobek Wawrzyńca Moczulskiego z 1896 r. - obelisk sygnowany „W. Kaczan, Grodno" w żeliwnym ogrodzeniu, nagrobek z piaskowca z 1933 r. Łukasza Zawadzkiego z warsztatu W. Olszewskiego z Jasionówki. Tuż za bramą w północno-zachodniej części cmentarza znajdują się liczne kute krzyże osadzone na kamiennych cokołach. Wzrok przyciąga również niegdyś piękny, ośmioboczny, żeliwny nagrobek w formie obelisku z neogotyckimi zdobieniami (rozety, maswerki), zwieńczony cynkową figurą Matki Bożej, pierwotnie emaliowaną, niestety mocno zdekompletowany (dobrze zachowany nagrobek w analogicznej formie znajduje się na cmentarzu parafialnym rzymskokatolickim w Nowym Dworze -- Pauliny Eynarowiczowej).
Galeria
