Cmentarz założono ok. 1804 r. W wizytacji z tego czasu czytamy: "ku dalszemu pogrzebowaniu zmarłych są oznaczone mogiłki na gruncie funduszowym o stai sześcioro od cerkwi odległe, murem kamiennym oparkanione, jeszcze nie konsekrowane." W latach 60. XX w. został powiększony. Jest zlokalizowany we wschodniej części miejscowości, przy drodze, i ma powierzchnię ok. 3 ha. Posiada kamienne ogrodzenie z XIX w. z dwiema bramami z drugiej połowy XX w.
Najstarszy odnaleziony nagrobek pochodzi z 1855 r. Został wykonany ze skały granitowej o nieregularnym kształcie i zwieńczony łacińskim krzyżem. Znajdują się na nim mało czytelne inskrypcje: ZADUSZĘ [pis. oryg.]/ ZMARŁO/ FRAN[…]I/ […]/ MAKOWICOW[…]/ R. 1855 […]. Na cmentarzu znajduje się ponadto ok. 12 nagrobków z drugiej połowy XIX w. oraz ponad 100 nagrobków z pierwszej połowy XX w. Wśród nich przeważają: granitowe obeliski, krzyże sztabińskie, żeliwne i żelazne krzyże kowalskiej roboty, krzyże osadzone na kamiennych cokołach, nagrobki wolnostojące i cenotafy. Krzyże w większości posiadają trzy poprzeczki zakończone trójliściem oraz inskrypcje w językach rosyjskim i polskim. Uwagę zwracają: żeliwny ażurowy krzyż na kamiennym, opracowanym cokole z różowego granitu z inskrypcją: ЗДЕСЬ ПОКОИТСЯ/ ЕКАТЕРИНА/ КАЛЕНИКЬ/ РОД. 8 ФЕВРАЛЯ 1836 Г./ СКОНЪ. 19 НОЯБРЯ 1905 Г./ МИРЬ ПРАХУ ТВОЕМУ/ ДОРОГАЯ МАТЬ [spoczywaj w pokoju, Droga Matko], krzyż żeliwny Karla Staworki i jego żony Petronelli z 1872 r., krzyż pamiątkowy rodziny Chancaruków z 1879 r., pomnik rodziny Sulimów z 1902 r. oraz rodziny Rawińskich z 1935 r. Interesujące są również dwa pomniki nagrobne o charakterze pamiątkowym, żeliwne z półplastycznymi figurami putt (pierwszy Sulimowa synowi z 1882 r., drugi z 1881 r. za spokój Franciszki, Iwana i Anny, dalej inskrypcja nieczytelna). Znaczenie historyczne posiada współczesny pomnik z 2004 r., ustawiony na zbiorowej mogile. W ogrodzeniu z metalowych słupków i łańcucha znajdują się trzy płyty nagrobne z lastrico i granitowa tablica poświęcona Aleksandrowi Aniśkiewiczowi, Piotrowi Aniśkiewiczowi oraz Prokopowi Charitanowiczowi, zamordowanym w 1941 r. przez Niemców.
Galeria
