W 1873 r. uruchomiono szlak kolejowy Brześć--Grajewo ze stacją w Osowcu. Projektantem i budowniczym odcinka był polski inżynier Henryk Huss. Stacja Osowiec stanowiła istotny ośrodek transportu kolejowego dla Rosji, ponieważ w pobliskiej Twierdzy Osowiec stacjonowały wojska carskie, m.in. 61 Włodzimierski Pułk Piechoty, których potrzeby zaopatrywała. W okresie międzywojennym służyła także stacjonującym tu wojskom polskim. Podczas I wojny światowej dworzec w Osowcu został zniszczony, a następnie odbudowany w nowym, tradycyjno-narodowym charakterze. Przybrał wówczas formę dużego dworu nakrytego wysokim dachem mansardowym. Ozdobnie opracowano fasadę od strony torów, umieszczając w niej szczyt obwiedziony łukiem wklęsło-wypukłym. W czasie II wojny światowej dworzec powtórnie został zniszczony, a po wojnie odbudowany.
Budynek dworca został wzniesiony z cegły i otynkowany, na rzucie prostokąta z późniejszą dobudówką od strony torów. Prostopadłościenny, jednokondygnacyjny korpus budynku przykrywa wysoki, czterospadowy łamany dach, w którego poła-ciach znajdują się symetrycznie rozmieszczone facjaty z jednym i dwoma oknami. W wyższej partii dachu umieszczone są okna w formie wolego oka. Gładkie elewacje parteru przeprute są dużymi, wielokwaterowymi oknami.
Galeria
