Budynek klasztoru dominikańskiego zbudowany został w 1794 r. Po kasacie zakonu w 1846 r. klasztor stał się własnością parafii. W latach 1901–1915 w budynku mieszkały mniszki prawosławne, a do 1902 r. mieściły się w nim również szkoła dla dziewcząt i internat. W latach 1919–1954 budynek był własnością salezjanów i służył celom edukacyjnym. Po 1954 r. mieścił się w nim internat szkoły rolniczej, zaś po roku 1990 pozostawał nieużytkowany. W 2000 r. budynek klasztoru został przekazany salezjanom, którzy prowadzą w nim dom pielgrzyma.
Dawny klasztor dominikanów to budynek murowany, dwukondygnacyjny, wzniesiony na rzucie prostokąta, z ryzalitem centralnym w fasadzie od strony północnej i dwoma ryzalitami skrajnymi od południa. Nakryty jest dachami dwuspadowymi i trójspadowymi. Elewację frontową zdobi skromny detal architektoniczny, a wnętrza parteru przykryte są sklepieniami klasztornymi.
Galeria
