Pierwsza świątynia w Suchowoli została wzniesiona w 1791 r. Był to drewniany kościół zbudowany na rzucie krzyża łacińskiego z jedną wieżą w fasadzie, pełniący funkcję filii parafii w Chodorówce. W 1798 r., gdy kościół chodorowski popadł w ruinę, rząd pruski nakazał przenieść wszystkie nabożeństwa do Suchowoli. Ponieważ drewniana świątynia z czasem okazała się za mała na potrzeby parafii, już w 1864 r. rozpoczęto starania o budowę nowej świątyni. W 1878 r. władze carskie wydały pozwolenie proboszczowi ks. Antoniemu Szumowskiemu i w następnym roku rozpoczęto budowę kościoła, którą ukończono w 1885 r. W roku 1886 bp wileński Edward Ropp dokonał jego konsekracji. Projektantem kościoła suchowolskiego był architekt grodzieński Jakub Fordon, a pracami kierował Romuald Samotyja-Lenczewski, późniejszy autor wielu eklektycznych świątyń w ówczesnym powiecie białostockim guberni grodzieńskiej. Podczas I wojny światowej kościół został uszkodzony i ograbiony z naczyń oraz dzwonów przez żołnierzy rosyjskich. Działania II wojny okazały się jeszcze tragiczniejsze dla budynku. W lipcu 1944 r. wojska niemieckie wysadziły fasadę świątyni, aby wieże nie służyły Rosjanom za punkt obserwacyjny. Zniszczeniu uległo również wyposażenie wnętrza. W 1947 r. zaczęto odbudowę kościoła. Projekt nowej fasady, inspirowanej architekturą barokową, wykonał architekt warszawski Andrzej Boni.
Kościół zbudowano na rzucie wydłużonego prostokąta, z niższą, półkolistą absydą zamykającą prezbiterium od wschodu i fasadą ujętą dwiema wieżami od zachodu. Wnętrze podzielone jest na nawy przy pomocy dwóch rzędów filarów. Nawę środkową przykrywa żelbetonowa kolebka, zaś nawy boczne płaskie stropy. Neobarokowe wyposażenie wnętrza świątyni pochodzi z końca XIX w. W ołtarzu głównym znaj-duje się XIX-wieczny obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem oraz rzeźby św. Grzegorza Wielkiego i św. Augustyna przeniesione z ołtarza wcześniejszego kościoła. Cenna jest również XVIII-wieczna ambona pochodząca z kościoła w Karpowiczach, którym opiekowali się krasnoborscy dominikanie, na co wskazują ich atrybuty zdobiące jej kosz. Inne cenne zabytki świątyni to prawie stuletni ornat, relikwiarze św. Kazimierza Królewicza i św. Walentego oraz pochodzący z początków XX w. kielich mszalny.
Galeria
