Wał pod wsią Czarniewo, *średnicy 200--300 m,* odnotowany został w 1972 r. Miejsce to nosi nazwę „Pobojnej Góry" i znajduje się na bagnach koło Czarniewa, w strefie doliny zalewowej Biebrzy. Nazwa wydaje się być echem burzliwych wydarzeń. Według miejscowego przekazu *był tam gród, który się zapadł. Inni opowiadają, że była tam wielka bitwa i dużo trupów na szczycie pozostało. Trupy przysypano piaskiem i jak ciała rozłożyły się to środek góry zapadł się. Od tego poboju powstała nazwa góry*. Obiekt obronny zinwen-taryzowany został podczas prowadzenia archeologicznych badań powierzchniowych realizowanych metodą AZP w 1989 r. jako stanowisko 1 w Czarniewie, AZP 26-85. Nie znaleziono tu jednak żadnych zabytków, śladów spalenizny czy warstwy kulturowej związanej z osadnikami, którzy wznieśli warownię.
Obiekt obronny znajduje się po prawej stronie koryta Biebrzy. Kształtem przy-pomina wielkie grodzisko, ma jednak formę nieregularnego prostokąta o zaokrąglo-nych narożnikach i wymiarach ok. 135 × 220 m mierzonych u podstawy zewnętrznej wału. W linii wału, o wysokości sięgającej do 6--7 m od poziomu zabagnionej doliny,
Obiekt obronny
znajdują się wypłaszczenia prawdopodobnie pod basztę narożną od strony wschodniej, wieżę bramną od strony północno-zachodniej, dokąd prowadzi usypana grobla ziemna, oraz w miejscu styku z odnogą koryta rzeki, gdzie mogła być zlokalizowana przystań portowa. Około 300 m w kierunku północnym znajduje się niewielkie wyniesienie obwiedzione pierścieniowatym wałem, do którego prowadzi kolejna grobla ziemna. W miejscu tym prawdopodobnie wznosiła się wieża strażnicza strzegąca dostępu do
Mapa hipsometryczna okolic fortyfikacji
Obiekt obronny. Widok z wału na dolinę zalewową Biebrzy
fortyfikacji od strony kanału doprowadzającego wodę do fosy bramnej. Obie groble usypano w kierunku zachodnim, na piaszczysty brzeg doliny Biebrzy w stronę Netty.
Umiejscowienie fortyfikacji niedaleko ujścia rzeki Netta do Biebrzy, ok. 4,5 km w linii prostej na północny wschód od Dolistowa Starego, jest tu bardzo wymowna. Fortyfikacja ta może stanowić pozostałość zamku Metenburg, który próbowano bez-skutecznie lokalizować w Augustowie i Dolistowie. Położenie omawianej fortyfikacji nad rzeką Biebrzą pozwalało sprawować bezpieczną kontrolę nad szlakiem komuni-kacyjnym, wodnym i lądowym, biegnącym z Mazowsza przez Goniądz do Grodna, oraz szlakiem południowym prowadzącym rzeką Brzozówką, wzdłuż której Krzyżacy organizowali wyprawy na Podlasie. Rozlewiska doliny rzecznej zabezpieczały zamek z każdej strony, umożliwiając prowadzenie obserwacji aż po rzekę Nettę (stąd nazwa Metenburg). Takie położenie obiektu blokowało od strony Litwy dostęp do wspomi-nanej rzeki, która prowadziła w głąb terytorium krzyżackiego.
Dotychczasowe archeologiczne badania powierzchniowe i poszukiwania zabyt-ków nie przyniosły znalezisk. Budowa fortyfikacji została wstrzymana na etapie pro-wadzenia prac ziemnych, co pozostaje w zgodzie z przekazem historycznym dotyczą-cym przerwania prac budowlanych zamku przez wojska litewskie. Śladów konstrukcji drewnianych można spodziewać się w strefie istnienia mostu łączącego groblę z do-mniemaną wieżą bramną. Efektywne wyniki przyszłych badań wiązać należy z zasto-sowaniem metod bezinwazyjnych, zwłaszcza georadarowych, połączonych z badania-mi wykopaliskowymi w podmokłej strefie fosy, środowisku korzystnie konserwującym materiał organiczny.