Grodzisko zwane „Okopem" znajduje się ok. 300 m na północny zachód od wsi, na szczycie wzniesienia nad rzeką Rumejką. Z trzech stron jest odizolowane od otoczenia podmokłymi łąkami. Obiekt został wpisany do rejestru zabytków pod nu-merami 57A (16.12.1967) oraz C-20 (04.02.2004). Został również wprowadzony do ewidencji stanowisk archeologicznych jako stanowisko 1 w Niewiarowie.
Grodzisko tworzy pierścieniowaty wał o średnicy ok. 45 m i wysokości do 3 m. Obiekt jest wyniesiony ponad dolinę rzeczną na ok. 8 m. Północna część została w przeszłości zniszczona przez żwirownię, obecnie porośnięta jest zaroślami i drze-wami. Majdan grodziska ma średnicę ok. 25 m.
W 1970 r. badania wykopaliskowe przeprowadziła tu Maria Miśkiewicz. Wykop o wymiarach 5 × 5 m zlokalizowany został w południowo-zachodniej części grodu. Odsłonięto i wyeksplorowano ziemiankę o wymiarach 4,30 × 3,75 m i głębokości 1,5 m. Obiekt ten u podstawy posiadał kształt dość regularnego pięcioboku. Na jego płaskim dnie znaleziono nikłe ślady spalenizny oraz fragmenty ceramiki, nie stwierdzono natomiast w jego obrębie obecności paleniska kamiennego. Na po-wierzchni wzniesienia przylegającego do grodziska od strony zachodniej znaleziono fragmenty naczyń glinianych oraz ułamek przęślika wykonanego z różowego łupku owruckiego. Na krawędzi wzniesienia przylegającego do zabudowań wsi od strony południowej, na polu zwanym przez ludność miejscową „Mogiłki", w bezpośrednim sąsiedztwie wiatraka zlokalizowano cmentarzysko. Wczesnośredniowieczny zespół osadniczy, który tworzy grodzisko z osadą podgrodową i cmentarzyskiem, datowany jest na XI-XII w.
Galeria
