Grodzisko w Jatwiezi Dużej odkryte zostało dzięki technologii skanowania lot-niczego LiDAR, która pozwala zobaczyć formy terenowe ukryte w gęstych lasach i zaroślach. Obiekt położony jest ok. 1 km na południowy wschód od wsi, na łąkach w dolinie Brzozówki, która kilka kilometrów dalej wpada do Biebrzy. Grodzisko o średnicy ok. 60 m ma formę kolistą o dwóch pierścieniach wałów i dwóch fosach otaczających wewnętrzny majdan o średnicy ok. 25 m. Zabytek jest słabo dostrzegalny w terenie z powodu niewielkiej wysokości wałów, nie przekraczającej 50 cm. Obiekt został wpisany do ewidencji zabytków archeologicznych.
W sierpniu 2018 r. badania wykopaliskowe przeprowadziła tu ekspedycja Muzeum Podlaskiego w Białymstoku przy wsparciu specjalistów z Instytutu Geografii Uniwersytetu im. Jana Kochanowskiego w Kielcach, instytutów archeologii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu i Uniwersytetu Warszawskiego oraz we współpracy z Biebrzańskim Parkiem Narodowym. W wyniku badań odsłonięto dobrze zachowane pozostałości struktur obronnych -- wykopanych w twardej glinie fos oraz wałów umocnionych kamieniami. W środku grodziska brak było śladów zabudowy mieszkalnej, jednak przestrzeń tę gęsto wypełniały głębokie jamy zasobowe - piwniczki, które służyły najpewniej do przechowywania zapasów żywności. Samych zabytków również znaleziono niewiele, co jest charakterystyczne dla przestrzeni obronnych służących jako okazyjne schronienie. Pozyskany nieliczny materiał zabytkowy - fragmenty naczyń glinianych i narzędzia krzemienne, pozwolił dość precyzyjnie ustalić czas powstania i funkcjonowania obiektu obronnego. Datowano go na X--VIII w. p.n.e., a więc koniec epoki brązu i początek epoki żelaza.
Galeria
