Rudka – Młyn wodny

W okolicach Korycina zachowało się kilka wiatrowych i wodnych młynów zbożowych. Jednym z nich jest młyn w Rudce, zasilany dawniej wodami wijącej się Kumiałki.

Nie jest znana dokładana data założenia wsi Rudka, ale istniała ona już w pierwszej połowie XVII w. Była to królewszczyzna dzierżawiona przez szlachtę, m.in. rodzinę Milewskich, właścicieli sąsiedniej Milewszczyzny. Młyn wodny nad Kumiałką zbudowano prawdopodobnie dopiero w latach 40. XX w., ponieważ nie widnieje on na żadnych starszych mapach. Pierwszą o nim wzmiankę przynosi spis z 1947 r. niezarejestrowanych młynów elektrycznych, wodnych i wiatrowych, służących w latach powojennych do nielegalnego przemiału zboża. W owym czasie budynek należał do rodziny Lewickich. Chociaż we wnętrzu zachowało się częściowo oryginalne wyposażenie, obecnie młyn w Rudce nie spełnia swej pierwotnej funkcji - służy celom mieszkalnym i wypoczynkowym.

Młyn położony jest bardzo malowniczo w zakolu rzeki, przy drewnianym moście. Jest to dość duża, dwukondygnacyjna budowla nakryta naczółkowym dachem, z oszkloną werandą w zachodniej elewacji i przybudówką w elewacji południowej. Ściany młyna obite są pionowym szalunkiem z listwowaniem, a dach pokryty dachówką cementową. Zachowała się oryginalna stolarka okienna i drzwiowa. Z betonowej podmurówki wystają elementy turbiny, do której kiedyś przymocowane było koło młyńskie.